Met dank aan de overheid
Lees nu het tweede column van Roxanne:
Studeren, het zou verboden moet zijn. Al die huistaken en
lessen die je nog moet studeren na school. Je zit al godgansedag (lees: 8 uur)
op school.
Het laatste lesuur zit je te wachten op die “verlossende” bel. Om de 5 seconden
kijk je naar de klok die boven het bord hangt. Tik tak, tik tak. Het is net of
de wijzers zijn vastgeroest. Uiteindelijk hoor je de bel. Joehoee, eindelijk
vrij… zou je denken. Niet dus! Moet je eerst nog thuis geraken.
Je komt thuis en eet een hapje. Ondertussen is het al half
vijf. Je wilt juist de televisie aanzetten en je hoort je moeder roepen: `Heb je
geen huiswerk te doen?' Na een zucht van hier tot in India ( Tokio is nogal
afgezaagd) sleep je je boekentas mee naar boven. Er zit uiteindelijk niets
anders meer op dan huiswerk maken. Daar zit je dan achter je bureau tot zes uur.
Je kunt toch moeilijk je gezicht tonen voor zes uur, gaan ze weer zagen.
Uiteindelijk is het etenstijd. Je wilt zo snel mogelijk klaar zijn, dat je niet
meer deftig gaat kauwen. Gewoon slikken. Half zeven: je pakt de
afstandsbediening en je hoort roepen uit de badkamer: `Is je huiswerk al af?'
Voor je kunt antwoorden pakt jouw vader de afstandsbediening zegt hij: `Het
nieuws begint zo.' Terwijl het pas over een halfuur begint.
Na een uurtje meekijken ben je het zat en ga je gaan slapen. En dan hebben we
het nog niet over de examenperiode. Dat allemaal hebben we te danken aan de
overheid.