Roxanne's eerste column: Waiting for my prince

Vanaf vandaag gaat Roxanne af en toe een 'column' voor ons schrijven. Lees mee met haar eerste:

Soms moet je het leven als een film zien. Jouw ogen zijn de camera. De wereld is jouw set. De mensen zijn jouw acteurs. En jij bent de scriptschrijver. Het is jouw film. Maar soms moet je het leven gewoon nemen zoals het is. Je mag dan bepalen hoe je wilt leven, maar er is nog altijd zoiets als het lot. Ik geloof in het lot, maar ik geloof ook in het leiden van je eigen leven. Het leven is geen chicklit die zo voorspelbaar is dat je al van het begin weet met wie ze zal eindigen. Het leven is geen sprookje waar je prins je komt ophalen op zijn witte paard en naar zijn kasteel rijdt. Misschien loopt ergens iemand rond die voor je gemaakt is. Misschien zijn dat er twee of drie. Maar tot die tijd dat je hem ontdekt moet je ervaring opdoen.

Het klinkt zo gemakkelijk, ervaring opdoen. Maar dat is het niet. Het is pijnlijk en teleurstellend. Pijnlijk omdat je iemand moet kwetsen, nadat je besefte dat het de ware niet is. Het is jouw prins niet, maar dat van iemand anders. En teleurstellend omdat het de zoveelste poging was en je faalde in het vinden van jouw prins. Je raakt gehecht aan hen. Zij helpen je tenslotte bij ervaring opdoen. Ze waren een hoofdstuk -of een bladzijde uit jouw levensverhaal. Je wordt verliefd op hen, maar niet op de manier die je hoopte. Op een vriendschappelijke manier.

Maar het is ook mogelijk dat je ervaring opdoet voor niets. Als het lot heeft beslist dat je de ware nooit zult ontmoeten. Dan zul je die ook nooit ontmoeten. Hoe je het ook wendt of keert. Jouw pad is uitgestippeld, je moet het alleen nog maar volgen. Het kan leiden naar diegene waar je leven om draait. Maar het kan ook leidden naar iemand anders. Iemand die niet het reden van jouw bestaan is. Maar iemand die goed genoeg is om je gelukkig te maken. Misschien is hij wel gemaakt voor jou, maar jij niet voor hem. Hij zal je minder gelukkig maken dan jij hem. Maar je kunt jezelf tevreden stellen met het feit dat je iemand een reden hebt gegeven om te leven.

Maar als je weg wel leidt naar jouw ware, dan mag je jezelf gelukkig prijzen. Je hebt jouw engel op aarde gevonden. Hij zal je tevreden stellen en jou de hemel op aarde bieden. Hij zal er zijn in goede en kwade dagen, in rijkdom en armoede, in ziekte en gezondheid. Tot de dood jullie scheidt. Hij zou je nooit kwetsen. Jij zult zijn leven zijn. Hij zal onvoorwaardelijk van je houden. Het zal een droom lijken en je zult nooit meer wakker willen worden.

Maar of die dag komt of niet weet je niet. Je zult geduldig moeten blijven en je zolang je kunt je vasthouden aan wat je hebt. Want je beseft pas wat je hebt, als je het kwijt bent.


Door: Roxanne Bourgois